Publikacja w serwisie

Bookmark and Share

10769  odsłona

Scenariusz integracyjnej imprezy dla klas I-III

Opracowała:
mgr Renata Chodacka
 
 

 

Scenariusz integracyjnej imprezy dla klas I-III
„Zabawa andrzejkowa – wieczór wróżb”

Pomoce: wosk, duży klucz, naczynie do topienia wosku, 2 serca z kartonu z imionami dzieci, 4 kubki, talerze plastikowe, kartki z nazwami zawodów, szklany wazon, karty do wróżby „Najbliższa przyszłość”, plastikowa butelka, obrączka, pierścionek, moneta, liść laurowy, wieża stereo i kasety z muzyką młodzieżową.

Aby uatrakcyjnić zabawę przebieramy jedno lub dwoje dzieci za wróżkę, czarnoksiężnika lub cygankę. W tym spotkaniu występowały dwie cyganki.

Przebieg uroczystości:

1.  Zabawa integracyjna „Lambada”.

2.  Zapoznanie z tradycjami „Wieczoru andrzejkowego”.

Wchodzą dwie dziewczynki przebrane za cyganki, które będą prowadzić zabawę i pomagać w spełnianiu się wróżb. Opowiadają o tym, skąd wziął się zwyczaj wróżenia sobie w wigilię imienin Andrzeja.

Dawno temu, kiedy prace polowe zostały zakończone, a jesienna szarug zatrzymywała ludzi przy ciepłym piecu, zaczynał się na wsiach czas zabaw.

Wieczór w wigilię świętego Andrzeja (29 listopada) poświęcały panny na wróżby dotyczące zamążpójścia i przyszłego życia. Wierzono, że na przełomie jesieni i zimy duchy obecne wśród żywych mogły odsłaniać tajemnice przyszłości. Do wróżenia wykorzystywano: wosk, wodę, igły, świece, a także inne przedmioty.

Obecnie „Andrzejki” są okazją do zabawy dla dziewcząt i chłopców, połączonej z zabawą taneczną.

Pamiętajcie:

Idąc spać w andrzejkową noc, włóżcie pod poduszkę karteczkę z imionami chłopców
(dziewcząt). Rano wyciągnij jedną z nich, a dowiesz się, jak będzie miał na imię twój mąż (żona).

Aby wróżby spełniały się, cyganki wypowiadają tajemnicze zaklęcie:

           

„Oj, dadaże, oj, babaże,
niechaj przyszłość się ukaże.”

Każda zabawa kończy się wtedy, gdy powróżą sobie wszyscy uczniowie.     

3.  Zaproszenie do wspólnej zabawy.

Rzucanie butem

Stojąc tyłem do drzwi, rzuć za siebie but. Jeśli upadnie czubkiem do wyjścia, szybko
wyjdziesz za mąż, jeśli tyłem – jeszcze poczekasz.

Ustawianie butów

Każda dziewczynka ściąga buta, po czym ustawiają je w jednym rzędzie. Wybrani chłopcy przekładają buty od końca do początku. Czyj pierwszy dotrze do drzwi i wyjdzie za próg, ta osoba jako pierwsza zmieni swój stan cywilny.
W ten sam sposób wróżą sobie chłopcy, a buty przekładają dziewczynki.

Nad prawidłowym przebiegiem zabawy czuwają cyganki.

Najbliższa przyszłość

Uczniowie siadają w kręgu. Pod plastikowymi talerzami ułożonymi w kształcie tarczy zegara układamy karty z napisem, czego możemy spodziewać się w najbliższej przyszłości. Wskazówki zegara zastępuje plastikowa butelka.
Każde dziecko zakręca butelką. Po zatrzymaniu odkrywamy ten talerz, który wskazała szyjka butelki.

Cyganki odczytują wróżbę wszystkim uczestnikom zabawy.

(Liczba talerzy dowolna. W naszej zabawie było ich 12.)

Losowanie zawodów

Uczestnicy zabawy siadają w kręgu. Na środku ustawiamy „czarodziejską kulę”, a obok szklany pojemnik, w którym znajdują się kartki z nazwami zawodów. Aby dowiedzieć się, jaki zawód będą dzieci wykonywać w przyszłości, losują karteczki, a następnie każde z nich głośno odczytuje wylosowany zawód.

Imiona

Na jednym dużym kartonowym sercu wypisane są imiona chłopców, a na drugim dziewczynek. Uczestnicy zabawy wbijają dużą szpilkę w serce, a cyganki podają imię przyszłego męża lub żony.

4.  Zaproszenie wszystkich uczestników zabawy na poczęstunek przygotowany przez  rodziców.

5.  Wróżby c.d.

Wróżenie z kubeczków.

Na stole ustawionych jest pięć jednakowych kubeczków, pod którymi ukryte są różne przedmioty. Uczniowie wybierają jeden kubek. Jeśli wybiorą ten, pod którym jest:

ˇ        obrączka – oznacza to, że osoba w przyszłości się ożeni lub wyjdzie za mąż;
ˇ        pierścionek – oznacza szczęście w miłości ;
ˇ        moneta – oznacza bogactwo;
ˇ        klucz – oznacza szczęście w życiu;
ˇ        liść laurowy – oznacza sukcesy w życiu;

Lanie wosku

Nauczyciel ( lub inna dorosła osoba ) topi wosk. Ciepły wosk lejemy na zimną wodę przez dziurkę od klucza. Gdy figurka zastygnie, następuje „wróżenie”, czyli odczytywanie tego, co przedstawia cień woskowej figurki

Wymawiamy zaklęcie:

„Czary–mary, wosku lanie,
co ma stać się, niech się stanie”.

6.  Zabawa taneczna.

7.  Pożegnanie w kręgu – „Iskierka”.

Jako pamiątkę z zabawy uczniowie zabierają do domu swoje woskowe figurki.

Bibliografia:

  1. Podręcznik i ćwiczenia do kształcenia zintegrowanego „Moja Szkoła” klasa II, cz.3..
    Wyd. MAC,
  2. Znane wróżby andrzejkowe.

Publikacja umieszczona w Serwisie Publikacji Nauczycieli ODA, rok szk. 2002/2003

 
 

Serwis ODA - Strona główna > Pełny katalog publikacji  |   Strona autora/ów  |

Zamknij okno

góra

Serwis jest prowadzony przez Wydawnictwo „e media”