Publikacja w serwisie

Bookmark and Share

5922  odsłona

Brygida Fogel: Muzyka jako element uatrakcyjniający zajęcia wychowania fizycznego z dziewczętami
sportsport
sport

Brygida Fogel

Muzyka jako element uatrakcyjniający zajęcia
wychowania fizycznego
z dziewczętami

Jako nauczyciel wychowania fizycznego zauważyłam, że stopień aktywności dziewcząt na lekcjach wychowania fizycznego maleje wraz z wiekiem, co potwierdzają najnowsze badania. Najwyraźniej zaznacza się to w okresie pokwitania, kiedy to pojawia się dymorfizm płciowy w zakresie rozmiarów i proporcji ciała, koordynacji ruchowej oraz związany z tym spadek aktywności ruchowej.

Dziewczęta w okresie dojrzewania są bardzo wrażliwe i wyczulone na punkcie swego wyglądu, obserwują się wzajemnie i dostrzegają wszelkie odstępstwa od ideału. Stawiają sobie za wzór sylwetki znanych aktorek, modelek czy sportowców, ale same niewiele robią, aby w przyszłości mieć proporcjonalną budowę i nienaganną postawę ciała. Towarzyszy im tęsknota do piękna, elegancji, estetyki ruchu, a razi i odpycha to, co w ich pojęciu jest brzydkie.

W związku z tym unikały ćwiczeń mimo, że te ćwiczenia były im potrzebne ze względów zdrowotnych i estetycznych. A moim głównym zadaniem jako nauczyciela wychowania fizycznego, jest przede wszystkim pobudzać do ruchu w każdej postaci. Można to osiągnąć przez:

  • kształtowanie u dziewcząt zrozumienia wartości ćwiczeń ruchowych dla zdrowia i sprawności fizycznej organizmu,
  • ukazywanie walorów kondycyjno- koordynacyjnych aerobiku przy muzyce,
  • rozwijanie zamiłowań i twórczej inicjatywy,
  • stworzenie przyjemnej i radosnej atmosfery wokół wychowania fizycznego,
  • właściwą motywację emocjonalną oraz podnoszenie atrakcyjności zajęć,
  • wprowadzanie nowych nietypowych przyborów.

Niezmiernie istotnym, a może nawet podstawowym czynnikiem podnoszącym atrakcyjność lekcji wychowania fizycznego jest muzyka. Słusznie podkreśla się, że  muzyka jest jedną z wielu sztuk piękna, które towarzyszą i rozwijają człowieka już od najdawniejszych czasów. Można powiedzieć, że muzyka jest specyficzną formą porozumiewania się ludzi, choć całkowicie odmienną w swym charakterze niż mowa. W zależności od swego charakteru, może pobudzać lub zaspokajać emocjonalne doznania ćwiczącego. Ponadto wpływa pozytywnie na wyrazistość i obszerność ruchu oraz rozwija wyobraźnię przez ćwiczenia wykonywane według własnych pomysłów. Ćwiczenia są wykonywane przy muzyce  szybciej, dokładniej i ekonomiczniej. Jest czynnikiem kształtującym osobowość ucznia,  siłą pobudzającą do ruchu i elementem rozwijającym wrażliwość na piękno i elegancję ruchu.

         Nieodłącznym elementem muzyki jest rytm, który może być kształtowany podczas lekcji wychowania fizycznego m.in. w grach i zabawach ruchowych, w tańcu i ćwiczeniach . Fenomenem rytmu jest podstawowa zasada funkcjonowania wszystkich procesów życiowych; jest esencją wszystkiego co posiada dar życia.

Rytm towarzyszy człowiekowi od pierwszych chwil jego życia, ,,Dziecko rozwija się harmonijnie, jeśli wszystkie funkcje i procesy psychiczne, jak również motoryka dziecka rozwijają się mniej więcej równomiernie, prawidłowo, rytmicznie” (Przetacznik-Gierowska M. Makiełło- Jarża G.)

         Przedstawiając  walory muzyki i rytmu w aspekcie korzyści  wnoszonych do zajęć wychowania fizycznego,  zwłaszcza z dziewczętami, wydaje się uzasadnione traktowanie muzyki, jako czynnika podnoszącego atrakcyjność różnych form procesu wychowania fizycznego- od zajęć lekcyjnych po zajęcia dodatkowe  umożliwiające spędzanie czasu wolnego przyjemnie i na sportowo.

W związku z tym postawiłam w swojej pracy na dział programowy „rytm – muzyka – taniec”, początkowo prowadząc aerobik tylko w czasie rozgrzewki. Zauważyłam, że dziewczęta ćwiczą bardzo chętnie, są zdyscyplinowane, skoncentrowane na dokładnym, zgodnym z rytmem powtarzaniu ćwiczeń. Z czasem zaczęły wprowadzać własne pomysły ćwiczeń i dobierać podkłady muzyczne odpowiadające ich gustom i upodobaniom. Ponieważ ostatnio bardzo modne są występy cheerleaderek w przerwach meczy piłki siatkowej czy koszykowej, postanowiłam wprowadzić do ćwiczeń przy muzyce nietypowe przybory – tzw. „pompony”. Ponieważ oryginalne pompony są dosyć drogie, dlatego wspólnie z dziewczętami wykonywałyśmy je po zajęciach lekcyjnych, tnąc kolorowe plastikowe worki  na paski i związując sznurkiem. Myślę, że wykonanie takich przyborów nie jest trudne, może wprowadzić do zajęć wiele nowych pomysłów, podnieś ich atrakcyjność, a przede wszystkim zmobilizować dziewczęta do współpracy. To dało szansę nawet osobom mniej sprawnym fizycznie na wykazanie się, udowodnienie zaangażowania, które to zaangażowanie przeniosło się na chęć ćwiczeń z tymi przyborami. Starałam się dobierać ćwiczenia tak, aby rozwijały poczucie piękna ,doskonaliły estetykę ruchów i harmonię oraz wykonywane były bezbłędnie, dokładnie, swobodnie i lekko. Trudniejsze zadania ruchowe rozwijają zdolności twórcze, ambicje i kierunkowe dyspozycje osobowościowe uczennic. Jednak najbardziej znaczącą korzyścią dla zdrowia i sprawności uczennic jest rozwijanie koordynacyjnych zdolności motorycznych oraz wytrzymałości aerobowej przez ciągły ruch  przy muzyce.

 

 

 

        W miarę upływu czasu z poznanych kroków utworzyły się układy taneczne, a wybrane dziewczęta stworzyły grupę cheerleaderek, które dopingowały naszych zawodników podczas meczów piłki siatkowej, koszykowej i nożnej na zawodach szkolnych i turniejach gminnych, Swój debiut miały w dniu 3. 05. 2002 roku podczas obchodów 35-lecia istnienia Ludowego Zespołu Sportowego „Liswarta Lisów”, uświetniając swoimi występami międzynarodowy mecz piłki nożnej między niemiecką drużyną z Wolfsburga a jubilatami . Spotkało się to z dużym uznaniem zawodników, kibiców i dało dużo satysfakcji osobistej tańczącym dziewczętom.

Po sukcesie jaki odniosły cheerleaderki, atmosfera w zespole uległa zmianie. Mianowicie dziewczęta, które występowały były dowartościowane, a pozostałe chciały im dorównać, a więc wszystkie robiły wysiłki w kierunku zakwalifikowania do zespołu. Tak więc osiągnęłam cel jaki sobie założyłam: rozwój ruchowy i motywację do ćwiczeń ruchowych. Dlatego chętnie się dzielę swoim pomysłem i zachęcam nauczycieli wychowania fizycznego do skorzystania z moich doświadczeń. Zajęcia takie dostarczają również głębokich przeżyć nauczycielowi, a ćwiczącym  tworzą świat radości i szczęścia.     

 

 

 

 


© Brygida Fogel


Publikacja umieszczona w Serwisie Publikacji Nauczycieli ODA rok 2002

 
 

Serwis ODA - Strona główna > Pełny katalog publikacji  |   Strona autora/ów  |

Zamknij okno

góra

Serwis jest prowadzony przez Wydawnictwo „e media”